De verwachte stijging in vraag naar zorg, zowel in tijd als geld, is enorm
Een groot deel van de huidige schaarste in de (ouderen)zorg kan niet langer met ‘meer geld’ worden opgelost. In de komende jaren zullen er simpelweg onvoldoende mensen zijn om alle zorgtaken te verrichten.
Wat doe je? Welke keuzes maak je? Volg je dan je professionele maatstaven of houd je je aan de te krap geïndiceerde zorg? Investeer je vooral in slimme technologieën? Leg je de bal terug bij familie, mantelzorgers of andere instanties?
De verwachte stijging in vraag naar zorg, zowel in tijd als geld, is enorm. We zien het al jaren terug in de analyses die Dido Zorgt samen met zorgprofessionals maakt rondom de zorgbehoefte van individuele cliënten in het verpleeghuis. Een groeiende disbalans tussen de zorgbehoefte en beschikbare middelen. En dan gaat het niet over buitensporige wensen. Maar over gewone basisbehoeften rondom verzorging, ondersteuning en welzijn.
Het gaat om zoveel meer
Dit kunnen we niet alleen reduceren tot de aanvullende inzet van slimme hulpmiddelen en zorgtechnologie. Het gaat om zoveel meer:
- meer ruimte en inspraak voor medewerkers
- betere samenwerking met familie/mantelzorg of derden
- eenvoudigere zorgprocessen met minder administratieve lasten
- betere huisvesting
- ….
Alleen een combinatie van “en/en/en” draagt bij aan het samen kunnen blijven dragen van goede zorg voor de meest kwetsbare mensen onder ons. Hoe meer verbindingen gelegd of hersteld kunnen worden, hoe steviger de basis.
Spreek dezelfde taal
Kijk samen hoe dingen in de praktijk lopen en relatief eenvoudig omgebogen kunnen worden. Wat is wel mogelijk? Ieders bijdrage hierin is belangrijk. En een x aantal betrokkenen = een x aantal percepties en verwachtingen. Vaak geeft dit juist een goed beeld van wat extra aandacht vraagt en wat behouden moet blijven. Vanuit dit startpunt is het direct veel gemakkelijker om te bewegen.
Maak aanvullend hierop gebruik van praktijkdata. Zo kan ingezoomd worden op de zorgroutes en zorgbehoefte (hoe het nu gaat) en waar ruimte zit om het anders te doen. De informatie en inzichten zijn helpend bij de dialoog en het spreken van dezelfde taal.
Daarbij kun je vanuit dit beeld samen onderzoeken of nagaan:
- Sluiten we voldoende aan op wat de bewoner zelf belangrijk vindt?
- Wat speelt er op onze afdeling of bewonersgroep?
- Welke technologie/slimme hulpmiddelen zijn helpend in deze situatie?
- Waar ligt een participatiebehoefte richting familie/mantelzorg?
- Waar liggen kansen voor samenwerking met de buurt of externe instanties?
- Wat wordt verwacht van zorgmedewerkers?
En dan natuurlijk de hamvraag
Hoe zet je deze informatie en inzichten om in een beweging naar anders samenwerken? Dit zit vooral in het creëren van een uitnodigende en inspirerende omgeving met een ontwikkelgerichte mindset. Waar medewerkers ruimte krijgen voor het delen van hun zorgen en dilemma’s, te vertellen over hun drijfveren en over concrete oplossingen en ideeën om het werk anders te organiseren.