Iedereen weet wel dat deze afdeling in het verpleeghuis razend veel van het team vraagt. Toch is weten nog net iets anders als beseffen.
Input vanuit het perspectief van de medewerker
Samen met een afvaardiging van het team is in beeld gebracht wat er écht gebeurd, gedurende een week. Hoe het team met elkaar het dagelijkse leven van iedere bewoner en voor de groep organiseert. Wie wat wanneer. Immers alles telt mee. De data is gebaseerd op wat medewerkers ervaren, beleven en hoe ze samenwerken.
Wat als deze informatie onderstaand plaatje laat zien. De actuele cliëntbehoefte en geboden ondersteuning vanuit het team laat een forse disbalans zien t.o.v. de beschikbare middelen.
- Hoe vind je dan binnen het team rust met elkaar?
- Hoe realiseer je dan een betere kwaliteit van leven voor iedere bewoner?
- Hoe zorg je dan goed voor jezelf en elkaar?
In de cijfers zitten zingevende structuren, verhalen en zienswijze vanuit de medewerker verstopt.
Een korte samenvatting van de bewonersgroep en context
De huidige bewonersgroep kenmerkt zich door een mix van relatief jongere en oudere mensen met uiteenlopende diagnoses rondom psychiatrie, PG, NAH en somatische aandoeningen. Veelal betreft het een combinatie van diagnoses en ziektebeelden, gekoppeld met signaalgedrag en dilemma’s rondom ethiek, persoonlijke verzorging, veiligheid, seksualiteit en slapen.
Dit doet een groot beroep op samenwerking, deskundigheid, handelingsgerichtheid, het lezen en meebewegen met iedere bewoner. Variërend van het bieden van dagstructuur tot het trainen/stimuleren in dagstructuur. Van (emphatisch) directief/begrenzen tot aandacht, ruimte en vrijheid geven. Verschillen in prikkelverwerking. Bewoners voor wie elke prikkel een trigger is, tot bewoners die prikkels nodig hebben voor activering/ stimulans.
Het team werkt op een gespecialiseerde locatie, én zet al fors in op intervisie, loslaten van eigen invulling, interventies, koppelen van vaste aanspreekpunten aan een bewoner, meerzorg e.d. Maar als je eenmaal in een dynamiek gevangen zit, kom je er lastig uit.
Bijkomende uitdagingen
- De leefomgeving aanpassen kan beperkt i.v.m. mogelijkheden gebouw.
- Veel bewoners varen wel op 1 op 1 aandacht of maatwerk-activiteiten. De ruimte vanuit het team is op dit moment niet afdoende. De bewonersgroep beschikt overwegend over een klein/geen netwerk.
- Veel wisselingen binnen het team.
- De versnippering in aanwezigheid maakt het lastig om samen één lijn te volgen en hiernaar te handelen.
- De samenwerking tussen team. specialisten en behandelaren verloopt wat stroef.
- Een nieuw medicatiesysteem met online aftekenen werkt vertragend (en hiermee frustrerend) i.v.m. wifi problematiek en dubbele controle (elkaar vinden).
Heb jij tips of ideeën om meer rust te creëren of voor onze zoektocht naar antwoorden? Dan zouden we het heel leuk vinden als je deze met ons wilt delen onderaan deze post.
PS dit beeld is bovengemiddeld, maar geen uitzondering. #groeidoorinzicht#lerenvanenmetelkaar#situationeelleiderschap